Czynnik obyczajowo-prawny cz. 1

Autor: | Opublikowane w Urbanistyka Brak komentarzy | Tagi:

W miarę rozwoju osiedli ludzkich, a w szczególności z chwilą powstawania i rozrostu miast, zaczynały się wyrabiać pewne obyczaje i tradycje w życiu społecznym mieszkańców miasta.  Forma miasta, rozwijająca się na podstawach konstrukcji pod wpływem wymienionych wyżej czynników, staje się wiernym odbiciem życia społeczności miejskiej. To zbiorowe dzieło twórcze umysłu i ręki człowieka, jakim jest miasto, odzwierciadla z wielką dokładnością wszelkie objawy postępującej lub upadającej w danym okresie kultury i cywilizacji mieszczan. Życie prywatne, którego głównym polem jest warsztat pracy i mieszkanie, życie publiczne, ujawniające się w akcjach społecznych, w administracji i polityce, wojny, życie religijne i wszelkie inne objawy istnienia jednostki i społeczności miejskiej oddziaływają w sposób swoisty na poszczególne organy i komórki organizmu urbanistycznego. Nadają one swoisty charakter formom całości miasta i jego fragmentom, odbijają się w układzie ulic, budowie domów i gmachów publicznych różnego rodzaju. Krystalizują się w obyczaju i tradycji budowlanej, niosą z sobą znamiona kultury własnej epoki i w końcu wytwarzają obowiązujące przepisy i prawa.