Orvieto – urbanistyka miasta cz. 1

Autor: | Opublikowane w Urbanistyka Brak komentarzy

Badając formę i budowę miasta, uczynimy najlepiej poznając ją we wczesnym i przejrzystym stadium rozwoju. Jest to okres, w którym na plan pierwszy wybija się praca zbiorowa obywateli miasta, odbywająca się pod przemożnym wpływem pewnych stale działających czynników. Są to czynniki warowności, gospodarcze i komunikacyjne w ich najprostszej formie. Pod ich wpływem urabiają się pewne obyczaje i normy coraz to bardziej znane i rozpowszechnione. Formą przejrzystą w szeregu miast, dostępnych wszechstronnym badaniom współczesnym, odznaczają się miasta włoskie i południowo francuskie w okresie ich tworzenia się tj. w wieku X, XI i następnych. W tych bowiem krajach rozwinęła się na bezpośrednio odziedziczonym podłożu kultury antycznej rzymskiej kultura Średniowiecza. W ich łonie skrystalizowały się warunki społeczne, polityczne i techniczne, które wpłynęły decydująco na bieg rozwoju miasta w innych krajach i w czasach późniejszych. Szereg przykładów, na których uwydatniają się pewne rysy znamienne miasta średniowiecznego powstało na ruinach miast rzymskich, jak np. Orvieto, Peruggia, Montauban i inne.